عدس گیاهی کوچک که شباهت بسیاری به نخود دارد و نام علمی آن به انگلیسی Lens esculinaris است. نکته جالب در مورد عدس این است که عدس را در خاک هایی می کارند که معمولا برای کاشت گیاهان دیگر مناسب نیستند.
اصطلاحا به این نوع خاک ها ، خاک ضعیف یا خاک فقیر می گویند. عدس در رنگ های متفاوتی مانند عدس قرمر ، عدس سبز ، عدس نارنجی و … وجود دارد. از معروف ترین غذاهایی که با عدس تهیه می شود می توان به عدس پلو و عدسی اشاره کرد. خواص عدس را در سایت کافه پزشکی بخوانید.
برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آنرا غرغره کنید
در بررسیهای محققان مشخص شده است که از میان تمام گروههای مختلف غذایی، حبوبات بیش از همه، حاوی فیبر رژیمی هستند. عدس، مانند لوبیا و نخود، متعلق به خانوادهی حبوبات است. فیبر رژیمی این مواد غذایی، مانند عدس به کنترل سطح قند خون کمک میکند.
عدس به شما انرژی برای سوزاندن میدهد در حالی که قندخون را تثبیت میکند. فیبر قابل جذب علاوه بر تأثیرات مفید روی سیستم گوارشی و قلب، به تنظیم مقدار قندخون نیز کمک میکند. اگر شما مقاومت به انسولین، کاهش قندخون یا دیابت دارید، گیاهان بُنشنی مثل عدس برای تنظیم قند خون مؤثر هستند که انرژی پایداری را باعث میشوند.
ازآنجاییکه عدس حاوی فیبر رژیمی فراوانی است، اگر بهطور مرتب مصرف شود، باعث بهبود وضعیت گوارش میشود. همچنین حرکت روده را راحت میکند و درنتیجه از یبوست میکاهد.
یکی از خواص عدس این است که به خاطر وجود فیبر غیر قابل جذب می تواند از یبوست جلوگیری کند. ضمن اینکه فیبر غیر قابل جذب موجود در عدس باعث می شود از ابتلا به برخی بیمارهای گوارشی مانند سندرم روده ای تحریک پذیر و التهاب روده ای پیشگیری شود.
عدس حاوی مقادیر غنی از منیزیم است و هنگامی که این ماده به مقدار کافی در بدن موجود باشد سرخرگها و سیاهرگها به آسانی تنفس می کنند و این عمل باعث جلوگیری از سختی رگ می شود و خون ، اکسیژن و مواد غذایی در کل بدن جریان پیدا می کند.
عدس، بهدلیل اینکه حاوی مقدار ناچیزی چربی است، منبعی ایدهآل از پروتئین است که میتوان آن را بدون نگرانی از چربیهای اضافی، مصرف و سلامت قلب را تأمین کرد. همچنین عدس حاوی منیزیم است که در بهبود ماهیچههای قلبی-عروقی مؤثر است و فشار خون را پایین میآورد.
عدس منبع خوبی از انواع ویتامینها، مانند ویتامین B3 است که نقش مهمی در بهبود وضعیت دستگاههای گوارش و عصبی دارد. این ویتامین فواید دیگری ازجمله کنترل کلسترول، کاهش خطر بیماریهایی مانند آلزایمر، آب مروارید، پوکی استخوان و دیابت نیز دارد.
عدس، بهدلیل اینکه حاوی مقدار ناچیزی چربی است، منبعی ایدهآل از پروتئین است که میتوان آن را بدون نگرانی از چربیهای اضافی، مصرف و سلامت قلب را تأمین کرد.
عدس حاوی مقادیر غنی از منیزیم است و هنگامی که این ماده به مقدار کافی در بدن موجود باشد سرخرگها و سیاهرگها به آسانی تنفس می کنند و این عمل باعث جلوگیری از سختی رگ می شود و خون ، اکسیژن و مواد غذایی در کل بدن جریان پیدا می کند.
عدس با پر کردن ذخیره آهن بدن باعث افزایش انرژی می شود. خانم هایی که در سنین باروری قرار دارند یا باردار هستند و یا در دوران شیردهی به نوزاد هستند نیازمند آهن هستند و ممکن است در معرض کمبود آهن قرار بگیرند.
عدس غنی از ویتامین ب-کمپلکس، مانند فولات یا اسید فولیک است. مصرف اسید فولیک در زنان باردار، برای پیشگیری از تولد کودک ناقص، مفید است. بنابر بررسیهای محققان، نبود اسید فولیک کافی اغلب باعث نقص در لولهی عصبی جنین میشود. همچنین فولات موجود در عدس به تشکیل سلولهای قرمز خون کمک میکند و نقش مهمی در حفظ مقدار هوموسیستئین در بدن دارد. این ترکیب شیمیایی در برابر پرفشاری خون و صدمه به DNA که منجر به سرطان میشود، مؤثر است و به حفظ سلامت بدن کمک میکند.
افراط در مصرف هر ماده ای می تواند مشکلاتی ایجاد کند. یکی از زیان های عدس در مصرف افراطی ایجاد نفخ است. ضمن اینکه عدس دیر هضم است. حتی مصرف بیش از اندازه آن می تواند باعث کاهش میل جنسی در فرد شود. توصیه ما این است با ارتباط با یک مشاوره تغذیه تعادل را در برنامه غذایی خود رعایت نمایید.
